مبارکشهر

• مبارک‌شهر با قدمتی طولانی، آبادی بزرگ و پررونقی در اطراف بخش ملک‌کندی (درحال حاضر شهرستان ملکان) و به نام داغ دیبی یولقونلو معروف بوده‌است. وجه تسمیه نام تاریخی آن به‌علت رویش انبوه درختچه یولقون در منطقه بوده که نام سه روستای منطقه از آن گرفته شده‌است. پیشینه تاریخی بخشی از ساکنان این آبادی به ایل اوتوزایکی (عدد ۳۲) بر می‌گردد که از قره‌باغ به ناحیه مهاجرت کرده‌اند که موسیقی و ادبیات آذربایجان مدیون این ایل است خورشید بانو (ناتوان) از شاعره‌های شهیر آذربایجان فرزند یکی از بزرگان این ایل است و این منطقه (که شامل مبارک‌شهر فعلی، و روستاهای یولقونلوی جدید و قدیم، احمدآباد، مجیدآباد، چپقلو وچند روستای شهرستان‌های همسایه و غیره) را برای سکونت برمی‌گزینند، چون این منطقه از طرفی به تپه‌های بلند و از طرفی به دریاچه اورمو وصل می‌شده و از نظر جغرافیایی و امنیتی و دفاعی سرزمینی مناسب به‌شمار می‌رفته‌است.

از آثار تاریخی این شهر می‌توان، تخت سلمان، مسجد سوخته (زمین فعلی احداث دارالقرآن)، اوچ قارداشلار (از بناهای به ثبت رسیده میراث فرهنگی) اشاره کرد.